Salomé's Wonderland

bugün hayati önem taşıyan yaz okulunun son sınavına girdim ne yazdım ne yaptım kaç puan alırım hiç bir fikrim yok. herşeyi çok fazla düşünmekten vücudum garip tepkiler vermeye başladı. hergün değişik bir hastalığa yakalanıyorum. bir gün aşırı baş ağrısı, ertesi gün diş ağrısı, bir gün kusma sonra günlerce miğde yanması....
o nasıl olacak, bu sınavlar ne olacak, okul açılınca ne olacak, sağlığım ne olacak, gelcek planları ne olacak vs vs vs
bu gidişle olacak olan tek şey overconcerned ve hypocondriac bir insana dönüşmem gibi görünüyor...

Söylemesi bile insanın canını acıtıyor... ama malesef yaz bitiyor. bu yaz benim açımdan biraz hayal kırıklığı oldu. ne tatile çıkabildim, ne staj bulabildim. Yaz okulundaydım temmuz ortasından beri. eylül'ün 6 sında görevimi tamamlayıp 2 haftalığına özgür kalacağım ama o zaman da sonbahar tüm hüznüyle sarmış olacak... bu nedenle yaz tam olarak bitmeden yapmak istediklerimin listesini yapmaya karar verdim blog. alaçatı macerasından hatırlayacağın gibi bu listeler aslında çok faydalı oluyorlar. belki bu sefer de aynısı olur.... hadi bakalım başlıyoruz...

1. kitaplarımı ve kendimi alıp 2 günlüğüne de olsa tatile çıkmak


2. sezon bitmeden Rain e gitmek


3. bütün bir günü havuz başında geçirmek


4. ailemle birlikte güzel, uzun, akşamyemekleri yemek


5. bronz, bronzlaşmak


6. açıkhavada, yıldızlı bir geceyi dışarıda geçirmek


7. bayram dönüşü tatile çıkmak


8. yeğenimle bol bol vakit geçirmek


9. gidebildiğim kadar çok denize gitmek


10. bu yazdan hevesimi almak istiyorum.....

hocasını dikkatle dinleyen öğrenci(ilk defa ben)

akşam yemeğini alaçatıda yedik. alaçatı merkezin atmosferi çok güzel ama sokaklar çoooook kalabalık. yani kafasını dinlemek isteyen tatilcilere pek önermem. restaurant olarak da lavanta yı seçtik. diğer yerlere göre geniş bir yere kurulmuş geniş ferah bir mekan yemekleri de fena değil ama öğrenci bütçesine çok uygun değil.
gün biterken otto alaçatı da levent yükselli lokal anesitezi yi izlemeye gittik. talk show formatında tv de yayınlanmayan bir program. sunucu sewimli, levent yüksel sewimli.... sonuç olarak şarkılarla dolu çok güzel bir akşam oldu bizim için

bu kadar hareket bana fazla sonraki günlerimi yatakta geçirdim :((( ağrıyabilecek her yerim ağrıdı, yatağa çivilendim.

herşeye rağmen çok güzel bir gündü....

yine abartılı, yine tarz sahibi, yine eğlenceli...

benim gibi bir nemrut ile inadına sewimli sevgilisinin birlikte izleyip eğlenebileceği bir filme benziyor. Türkiyede 9 ekimde vizyona giriyormuş.....

o kadar bekleyebilirmiyim acaba :))) ben beklesem bile benimle tüm kız filmlerini(örneğin bir alışverişkoliğin itirafları, he is just not that into you, the women......) izlemeye gelmiş sevgilimin sabrı yine bir romantik komediyi kaldırabilir mi acaba ?

ama bu filmin imdb de 10 üzerinden 8.6 puan alan ender filmlerden olduğunu düşünürsek, sewimli oyuncular faktörünü de göz önüne alırsak denemeye değer...

bu ararlar kendimi ya ilerde olmazsa diye koyduğum yazı yazma yasağını kaldırmak istiyorum. bu post finlandiya ve erasmus hakkında olacak. olmazsa da olmaz ne yapayım genel kültür olarak kalır :)

does anybody really know when it’s right?
and how do you know? are there signs? fireworks?
is it right when it feels comfortable? or is comfortable a sign that there aren’t any fireworks?
is hesitation a sign that it’s not right, or is it just a sign that you’re not ready?

by carrie bradshaw

bu akşamımı rockstar diaries arşivini okuyarak geçirdim. çok sevimli bir blog. sahibesi 23 yaşında ve iki yıldır evli. nerdeyse her beş posttan birinde kocasının ne kadar tatlı bir insan olduğundan, ona ne hoş sürprizler yaptığından, anılarından vs bahsediyor. yazılarının hepsi çok sewimli ve gerçek... ama beni şeytan dürtüyor nasıl olur da 21 yaşında evlenmiş 23 yaşında bir kız "bu kadar emin olabilir" ?
terim belki çok doğru olmadı ama ben kendimi düşünüyorum da 22 yaşındayım ve hiçbirşeyden tam olarak emin olamıyorum ve şu aralar hayatımla ilgili önemli bir karar verebilecek kadar olgun hissetmiyorum. bir süre daha evde tek başıma oturup istediğimi yapmayı, evi istediğim kadar dağıtmayı, saatlerce yargılanmadan saçma dergiler okumayı, internette dolaşmayı istiyorum. ev halleri dışında gezmek, yeni yerler görmek vs istiyorum. kısacası düzenli karı-koca hayatı istemiyorum. erkek arkadaşımla uzun zmandır birlikteyiz ve onu çok seviyorum. ama evlenmeyi düşünemiyorum. aynı şehirlerde olalım ama onun evi olsun benim evim olsun takılalım gezelim benim hayalimdeki ilişki bu :)))
sanırım rockstar diaries in yazarı çocukluğundan beri evlenme hayali kumuş, biran önce evlenmeyi hedefleyen genç kızlardan. ben hiçbir zaman onlardan olamadım. çocukluğumda bile marjinal hayallerim vardı ve hiçbiri erkenden evlenmeyi içermiyordu. Ama bir insan gerçekten aradığı insanı bulduğunu düşünüyorsa neden onunla hep birlikte olmayı ertelesin diye düşünmeden de edemiyorum. ayrıca üniversite bitince 23 yaşında olacağım. bir yıl da hayatımı düzene oturtmakla geçse 24 yaş da evlenmek için çok erken bir yaş gibi görünmüyor bana. ama ben bu konularda hala 18 hissediyorum desem?!?!
aslında bütün bu düşünceler kuzenimin eşinin ilk çocuğunu 23 yaşında doğurduğunu onunla daha iyi ilgilenebildiğini anlatıp, bana "bu işler" için geç kalmamamı tavsiye edince başladı. beynime zehiri o soktu yani. haklı yanları vardır muhakkak ama belki benim isteklerimin de haklı yanları vardır.

sevgili blog

hayatıma bir sebeple girdiğin, hislerime ortak olduğun kendimi ifade edebileceğim, neşelendireceğim bir alan açtığın için sana çok teşekkür ederim. sana yazarken kendimi daha iyi dinleyebiliyorum, anlayabiliyorum.
çevremdeki çoğu insan blog yazdığımı bilmiyor ya da yeni yeni keşfediyor. bazıları da neden yazdığımı merak ediyor. 100. post şerefine cevaplayayım günlük olarak gülmek eğlenmek, uzun vadeli olarak da geriye döndiğimde yaptığım sevdiğim şeyleri daha iyi renkli bir sekilde hatırlayabilmek bir iz bırakabilmek için... vakit almıyor mu, evet alıyor ama ben kendime ayırdığım bu vakti çok görmüyorum....
özetle blog iyiki varsın....

son zamanlarda paris askım yenıden alevlendi. bu şehri görmeyi gerçekten çok istiyorum. herkes gibi Eyfel in önünde resim çektirmek için değil de oradaki insanların resmini çekmek, bi cafeye oturup geleni geçeni seyretmek için... buradaki insanların tarzı çok hoşuma gidiyor. uzun zamandır style and the cityi ve bettyi takip edip,daima hayran kalıyorum. bu işi gerçekten iyi biliyorlar. öyle dünya güseli falan değiller ama kendilerine baktırmak, beğeni toplamak konusunda hepsi master degree :)))

ben de üşenmedim araştırdım. nedir bu bayanların sırları diye. işte buyuralım...



Galadarling blogunda diyor ki;


Parisian women know the importance of good basics

..... They all had great coats, scarves & good winter boots...... everyone had them. They were good quality coats, clean & smart-looking. This is not to say that they were expensive necessarily, but they were definitely well-made & stylish.
Parisian women seem to grasp the concept that a coat, scarf & boots are going to be their major sartorial staples for at least a few months, & so they buy with this in mind. If you think about it, during winter, all anyone really sees are your coat & shoes, so it makes total sense to get the best you can.

Parisian women work from a consistent colour palate

There was not a lot of colour to be seen in Paris, at least when it came to clothing ....they have probably determined ahead of time what works for them & their skin-tone, & they stick to it.


Parisian women don’t want to look “perfect”

....Parisian women often wear their hair loose & down, tucked into their scarf or coat if the weather is horrible, or pulled back in a messy chignon..... this is not to say that you can leave the house with soup stains on your skirt & safety-pins holding your sleeve together. It’s about looking effortless, not being effortless! Allow yourself to get a little dishevelled. If you don’t know how to make that happen, get dressed, then have sex, then leave the house. Simple, non?! :))))))

Parisian women don’t wear a lot of make-up

One thing I heard years ago was that French women aren’t wild about make-up, but they are crazy for treatments, potions & powders....I barely saw a lipsticked mouth the whole time I was there. Most of them seemed pretty content with a bit of foundation, rouge, eye-liner & mascara.






P.S. o dönem en moda ne varsa (geçen kış için ugg botlardı mesela) onu giyip kendini ikon!! zanneden kızlardan çok daha hoş ve gerçek görünüyorlar.... tabi bu benim nacizane fikrim ;)

selam blog

uzun süredir yazışmıyoruz ama bir süredir antalyaya uyum sağlamaya çalışıyorum. gelip söyle her gün plajda yayılasım vardı ama staj ayarlama çalışmalarım yüzünden hayallerimi gerçekleştiremedim.

bir tek dün kendim için bir şey yaptım ve aspendos opera ve bale festivaline Romeo ve Juliette i izlemeye gittim. aspendos gerçekten çok büyülü bir yer. orada böylesine büyülü bir opera izleyebildiğim için çok şanslıyım.

ama 5 perdelik opera 21.30 da başlayıp saat 1 de bitince dönüş dervisinde de olay çıktı. kendini bilmez bir adam -kendini otobüsün muavini sanıryordu herhalde- "siz gelirken orada oturmuyordunuz. şimdi oradan kalkın burda gelenler oturacak siz de nasıl dönecekseniz dönün" şeklinde resmen saldıran bir tavırla ve de en gıcık olduğum kısım parmağını sallayarak üzerimize gelmeye başladı. bu arada otobüste hiç kimse geldiği yerde oturmuyordu ve bu adam bu kuralı kendi kafasından uydurmuştu. ve bize zaten şöför orada oturmamızı söylemişti. ben de açtım ağzımı yumdum gözümü. ne operanın büyülü havası kaldı ne birşey....

en gıcık olduğum insan tipi işte bu adam gibiler. kendi kafalarından kurallar uydururlar. kendi minik egolarını tatmin etmek için kahramanlık, liderlik rolüne soyunurlar ve hiç tanımadığı insanları yönlendirmeye çalışırlar. bu insanlar işi gücü olmayan, genelde ortayaş üstü amcalar ya da süslü teyzeler olurlar. hiç tanımadığı insanlarla yüzgöz olmaya, onları yönlendirmeye çalışmaya bayılırlar. tamam belki hayatlarından sıkılmış olabilirler. yapacak işleri de olayabilir. ama kimsenin kafasından kural uydurup, insanların sinirini bozmaya hakkı yok. kurallara karşı ortalama bir insandan 10 kat daha duyarlı olmama rağmen bu insanlar gelip hep beni bulur. yaşlı başlı insanları bozmak da hiç rahatlatıcı bir şey değil ama bu tipte insanlar sustukça gereksiz tepkilerinin dozunu arttırıyolar....

herneyse. bazen varılacak yer değil yolculuk önemlidir derler :))))) ama ben romeo ve julliette den daha çok bahsedebilmeyi tercih ederdim

diğer bir önemli not operaya gelenlerin %10 u türk ise %90 ı turistti. ne acıdır ki insanlar dizinin dibindeki fırsatlarla ilgilenmiyorlar ama başka kıtalardan başka ülkelerden insanlar böyle şeyleri hiç kaçırmıyorlar.
ben de turist kafilesinden almanlarla tanıştım. ağzımı açtım ama almanca kelimeler bir türlü dökülemedi.... konuşulanları sorunsuz anlasam da artık almanca konuşamıyorum bunu anladım.

offf blog offf moralim bozuldu....

şımarık ikizlerle aynı gün doğmuşuz :=)))

ikizler burcunun özelliklerini taşıyorlar aslında

neşeli, gezmeyi tozmayı seven, sanatla ilgili

bir de üzerlerinde o hayvan postlarını dolaştımasalar herşey daha güzel olacak